دان قهوه ی ویتنام به علت کافئین بالا و قیمت مناسبی که دارد در بسیاری از ترکیبات اسپرسو استفاده می شود. طعم بادامی آن سبب می شود که ترکیبات طعم ملایمی داشته باشند که برای بسیاری افراد خوشایند است.

اگر بخواهیم به ویژگی های این دان اشاره کنیم می توانیم به کافئین بالا، اسیدیته متوسط ، عطر بادام تلخ و خاکی و بادی متوسط اشاره کنیم. این محصول با رست شکلاتی در بسته بندی با کیفیت جهت جلوگیری از ورود هوا برای شما عزیزان ارسال می گردد. این نوع از بسته بندی بهترین نوع بسته بندی جهت حفظ کیفیت و عطر قهوه است.

تاریخچه :

ویتنام دومین تولید کننده بزرگ قهوه در جهان است.

قهوه همراه با باگت و سیستم الفبای فرانسوی ها به ویتنامی ها معرفی شد که در قرن نوزدهم ویتنام را مستعمره کردند. کشت قهوه در ویتنام همواره رو به افزایش بوده و همچنان در حال رشد است.

اما چه چیزی قهوه ویتنام را با قهوه در هر جای دیگر متفاوت می کند؟ اکثریت قریب به اتفاق قهوه در ویتنام از گونه روبوستا می آید، گیاهی مقاوم که می تواند در ارتفاعات پایین تر نیز رشد کند. از نظر طعم، قهوه ای که از روبوستا تهیه می شود، به طور کلی قوی تر، مغذی تر و تیره تر از قهوه ای است که از عربیکا، نوع اصلی دیگر تهیه می شود.

قهوه روبوستای ویتنام به حجم زیاد کافئین معروف است، اما در مقایسه با دانه های محبوب‌ تر عربیکا که در سراسر جهان سرو می‌شود، طعم کم تری دارد.

در طول جنگ و تا سال 1986، بسیاری از مناطق تولید قهوه در این کشور توسعه یافتند، اما روند بسیار کند و با بازده کم انجام شد و در نهایت در سال 1986، مساحت کل کشور برای تولید دانه‌های قهوه سبز روبوستا ویتنام تنها حدود 50000 هکتار و حجم تولید 18400 تن (کمی بیش از 300000 کیسه 60 کیلوگرمی) بود.

تلاش برای تغییر :

تران تی بیچ انگوک 42 ساله به عنوان یک طراح صنعت قهوه در شهر هوشی مین چندین سال بر روی قهوه ویتنامی تحقیق کرد و در این فکر بود که چرا طعم آن به اندازه یک فنجان قهوه عربیکای خارج از کشور نیست.

اکنون، نزدیک به یک دهه بعد، او مزرعه قهوه‌اش را به نام «موری» در ارتفاعات مرکزی دورافتاده راه‌اندازی کرد و روبوستا را پرورش می‌دهد که معتقد است می‌تواند از نظر کیفیت و طعم با دانه‌های مورد علاقه جهان یعنی عربیکا برابری کند.

انگوک در مزرعه خود در نزدیکی شهر پلیکو، در قلب منطقه روبوستای ویتنامی، می‌گوید: «دانه های قهوه ی من بوی میوه‌ای و گلی دارند و از طعمی بسیار قوی برخوردارند و کشاورزان ویتنامی باید بدانند که می‌توان طعم این دانه‌ها را تا حد زیادی افزایش داد.»