به دلیل ارتفاع زیاد، خاک آتشفشانی غنی، آب و هوای استوایی و فصل بارندگی طولانی، گواتمالا دانه هایی با کیفیت بالا را به ما هدیه می‌دهد. خانواده‌های زیادی چند نسل در صنعت قهوه در گواتمالا درگیر بوده‌اند، بنابراین صاحبان مزارع قهوه گواتمالا می‌دانند چگونه دانه‌ها را برای ایجاد بهترین طعم ممکن کشت و فرآوری کنند.
از زمانی که قهوه در گواتمالا فقط یک کالای صادراتی بود، اکنون بسیار گذشته است و این محصول به عنوان یک کالای ویژه و معرف یک ملیت در بازار حضور پیدا می‌کند. پیدا کردن کافی شاپ هایی که قهوه گواتمالا را دم‌آوری می‌کنند با باریستاهایی که به این قهوه عشق می‌ورزند، آسانتر از همیشه شده است.
عطر و طعم عربیکا گواتمالا
دانه‌های قهوه‌ای که در گواتمالا رشد می‌کنند معمولاً دارای نت‌های مزه‌ای هستند که بادی کامل و طعم غنی شکلاتی-کاکائویی و شیرینی تافی مانند را نشان می‌دهند. قهوه های گواتمالا قهوه های واقعی آمریکای مرکزی هستند.
در برخی از بررسی‌هایی که توسط متخصصین قهوه ثبت شده است مشخص شده که در میان قهوه‌هایی که در مناطق کوهستانی و در نزدیکی دریای کارائیب (مانند Huehuetenango و Coban) یا در حاشیه اقیانوس آرام (مثلاً San Marcos) رشد می‌کنند، اسیدیته سبک‌تری یافت می‌شود و این قهوه‌ها تمایل بیشتری به طعم میوه دارند.
یکی از جذابیت های قهوه گواتمالا تغییر ماهیت قهوه به هنگام رست آن می باشد، جالب است بدانید که در رُست لایت از این نوع قهوه طعم میوه ای آن کاملا مشهود است و زمانی برشته کردن افزایش می یابد، طعم کاکائو و شکلات تلخ و شیرین را به ارمغان می آورد.
تاریخچه
گواتمالا دارای مناطق و شرایط مختلف در حال رشد است که قهوه های با کیفیت تولید می‌کند. امروزه این کشور به عنوان تولید کننده برخی از طعم‌دارترین و متفاوت ترین تجربه قهوه در سراسر جهان مورد احترام است.
از زمانی که اولین گیاهان در اواسط دهه 1700 به گواتمالا آمدند، قهوه کاتالیزوری برای اقتصاد و توسعه این کشور بوده است. تخمین زده می‌شود که ورود قهوه به آمریکا در قرن 18 اتفاق افتاد و در اواسط دهه 1700 راهی گواتمالا شد تا به عنوان یک گیاه زینتی در صومعه یسوعیان “Compaña de Jesús” واقع در جایی که اکنون به عنوان La Antigua Guatemala شناخته شده است، استفاده شود.
دولت شروع به تشویق تولید قهوه با معافیت های مالیاتی و جوایز نقدی برای سهمیه تولید کرد. بیشتر قهوه‌ای که در این سال‌ها کشت می‌شد در داخل مصرف می‌شد و اولین صادرات بعد از سال 1850 به ثبت رسید. رنگ مصنوعی در انگلستان اختراع شد و گواتمالا ضربه سختی به اقتصاد خود که مبتنی بر صادرات نیل و کوشین بود متحمل شد. قهوه به عنوان محصولی که می توانست به ثبات مجدد اقتصاد کمک کند، جهش کرد.
کشت قهوه در سراسر کشور گسترش یافته بود. حتی با وجود اینکه این بخش باید بر مشکلات طبیعت مانند باران های بیش از حد، یخبندان و فوران های آتشفشانی غلبه می کرد، کشاورزان قهوه برای حرکت رو به جلو سازگار شدند. در همین زمان بود که کیفیت قهوه گواتمالا عربیکا در بین مصرف کنندگان مورد تحسین قرار گرفت و برخی از مزارع با جوایز ویژه ای در ایالات متحده و اروپا شناخته شدند.
در زمان دولت پرزیدنت لازارو چاکون (Lazaro Chacón) برای حمایت از صنعت قهوه، دفتر مرکزی قهوه (Central Office of Coffee) تأسیس شد. این سازمان متشکل از نمایندگانی از دولت، کنفدراسیون انجمن های کشاورزی و اتاق بازرگانی گواتمالا بود. سقوط بزرگ (Great Deression) و اثرات جنگ جهانی دوم به اقتصاد ضربه زد و بخش قهوه به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. پس از سال 1945 بود که قیمت قهوه دوباره ثابت شد و تا سال 1958، زمانی که کاهش قیمت دیگری به این بخش رسید، حفظ شد.
انجمن ملی قهوه گواتمالا (Anacafé) با هدف حمایت از صنعت محلی برای بهبود رقابت پذیری آن در سال 1960 تأسیس شد. با تلاش برای ثبات قیمت، بازار جهانی قهوه از سال 1962 تا 1989 با سیستم سهمیه‌بندی فعالیت می‌کرد. به هر کشور تولیدکننده مقداری قهوه برای فروش به کشورهای مصرف‌کننده اختصاص داده شد. پس از انحلال سیستم سهمیه بندی، در دهه 1990، Anacafé تصمیم گرفت مزیت رقابتی گواتمالا را بر کیفیت شناخته شده آن متمرکز کند و نام تجاری Guatemalan Coffees راه اندازی شد.
تولید قهوه توسط دولت به عنوان میراث ناملموس کشور شناخته شد. امروزه قهوه همچنان یکی از اصلی‌ترین محصولات صادراتی کشاورزی است و کیفیت آن قهوه گواتمالا را در ذهن برشته کنندگان و مصرف‌کنندگان نگه می‌دارد. این منبع درآمد، اشتغال و افتخار برای بیش از 125000 خانواده گواتمالایی است.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.